( 1 ) سپاس خداى را سپاسى كه با سپاس فرشتگان مقرّب و پيامبران مرسلش برابر باشد و صلوات و سلام خداوند بر برگزيدگانش ، محمد ؛ خاتم پيامبران و خاندان پاك طاهر خالصش باد ! » . ( 2 ) سپس حضرت حسين عليه السّلام شروع كرد به درخواست از خداوند ، در حالى كه اشكهايش بر چهرهء مباركش جارى بود و مىگفت : « خداوندا ! بگذار آن گونه از تو بترسم كه گويى تو را مىبينم و مرا با تقواى خودت خوشبخت ساز و با معصيت خود ، بدبخت مكن و مرا در قضاى خودت بهترين را عنايت كن . خداوندا ! بىنيازيم را در نفسم ، يقين را در قلبم ، اخلاص را در عملم ، نور را در ديدگانم ، بصيرت را در دينم قرار ده و مرا از جوارحم بهره‌مند ساز و گوش و ديده‌ام را وارثان از من ساز و مرا بر آنكه به من ستم نموده ، يارى فرما و انتقام و خواسته‌هايم در مورد او را برايم آشكار ساز و چشم مرا بدان روشن نما . ( 3 ) خداوندا ! اندوهم را بر طرف كن ، زشتيم را بپوشان ، گناهم را ببخشاى ، شيطانم را طرد كن ، گرو گذاريم را بگشاى و براى من اى پروردگارم ! درجهء بلند را در آخرت و دنيا قرار ده . ( 4 ) خداوندا ! سپاس تو راست آن گونه كه مرا آفريدى و مرا شنواى بينا قرار دادى و سپاس تو راست آن گونه كه مرا آفريدى و مرا موجودى سالم و درست ساختى به رحمت خود نسبت به من ، در حالى كه از آفريدنم بىنياز بوده‌اى . ( 5 ) خداوندا ! به آنچه مرا آفريدى و سرشتم را نيكو بنيان نهادى . پروردگارا ! به آنچه مرا به وجود آوردى و صورتم را زيبا ساختى . پروردگارا ! به آنچه به من نيكى كردى و در جانم عافيت بخشيدى . پروردگارا ! به آنچه مرا نگهداشتى و توفيق دادى . پروردگارا ! به آنچه به من نعمت دادى و هدايت فرمودى .